Uyuşukluk da güzel

 Ne idüğü belirsiz bir sabahtan günaydın. Hava yağsam mı yağmasam mı diyor, ben de uyansam mı uyanmasam mı. Aslında ikimizde de bir tatlı uyuşukluk var gibi. Biraz daha sürsün günün başlangıcı der gibi. Tamam, hayata karışacağız, ne yapacağımızı bulacağız ama şimdi bu hal de güzel değil mi der gibi,

Dün gece uyumadan önce terazi dolunayı için bir meditasyon çıktı karşıma, yapayım derken uykum kaçtı. Bugün bit daha denerim. Etrafa dağıttığımız ilginin geri toplanıp kendimize dönmesiyle ilgili bir şeydi. Daha ne kadar kendime döneceksem artık. Embriyoma kadar yolum var, daha ne diyeyim.

Robot süpürgemi paketleyip servise gönderecekken şarj olmaya başladı, üstüne de çalıştı. Yollasam iki hafta sonra niye yolladın çalışıyor işte diye geri gelecektir dedim, göndermedim.

Ben bunları yazarken Loki karşıma oturup öyle tatlı göz kırpıp oyuna çağırdı ki, ara verip  onu tüneline soktum. Tüneldeyken “En büyük Loki” rtimiyle poposuna vuracaksın, o da zevkten dört köşe mırlayacak, sıkıldığı zaman da aniden saldıracak. Öyle de oldu, bir tırmık aldık çok şükür. Terazi dolunayında fedakarlık yapmaktan vazgeçmek filan mı demiştim az önce?

Dmitri Glukhovsky’nin Metro 2033 isimli distopik kurgusunu bitirdim. O da hep başlayıp bıraktığım kitaplardandı, bu sefer bırakmadım ve acayip sardı. Hakikaten ters köşe bir sonu varmış. 

Hafif filmler izledim. Saklambaç diye bir filmin ikincisini yapmışlar, puanı da bir vurdu kırdı filmine göre fena değildi. Önce birincisini sonra ikincisini başından kalkmadan izledim, ki bu benim için bayağı olay. Hep ara vere vere izler, başka şeylerle uğraşırım. Kimse benimle birlikte film izlemek istemez. Ben de istemem zaten.

Artık uyanma zamanı sanırım. Kakıp az yürüyeyim, sonrası hayat kerim.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Omelas’ta yaşamak

Resim
 Bazen Omelas’ta olanlar insanların vicdanına ağır gelir.  Bazen hapsedilmiş çocuğu kurtarmak için uğraşırlar. Bazen Omelas’ta başka türlü birkaç gün yaşanır.
Devamı

Çok şükür

Bu sabah aklımda bi şarkıyla uyanmadım. Çünkü sanırım hiç uyumadım. Bundan bile emin olamayacak kadar uykusuzum. Ne güzel akşam onlarda uyuyup sabah altı buçuklarda uyandığım günler olmuştu kimyasal en güzeliymiş lan diye diye yuttuğum hap sayesinde. Kafa düzelince bırakayım dedim, uykum da e ben de seni bırakırım dedi. Desin. İstediği kadar desin valla. Üç gün uykusuz kalayım, bak nasıl eşşek gibi dönecek, hatta şu an gözüm kapanmaya başladı bile, ona inat çay içiyorum hahayt :)  Aslında gece üç dört gibi uyumuştum ama Loki hiç yapmadığı şekilde miyavladı, merdivenlerde in çık yaptı. Ay derdi ne bu çocuğun diye kalktım, derdi terasa çıkmakmış. Te Allam ya… Bazen ciddi ciddi düşünüyorum, bu kedi kendisinin kaplan, bizim de hala onun istediği gibi avlayabileceği primatlar olduğumuzu mu düşünüyor acaba? Geçti o günler yavrum, indik biz o ağaçtan. Bak yaş mama diye diye peşimde geziyorsun, n’aber?  Neyse işte, baktım uyuyamıyorum kalktım, kahvemi sigaramı içtim, oyunumu oynadım. ...
Devamı

Neye niyet neye kısmet

Dün minibüsle Eyüp’e doğru giderken, Kağıthane Belediyesi’nin oradaki Yaşam Vadisi’ni görünce “On  beş dakikalık yol evime. Hem yeşil, hem dere kenarı uzun bir yürüyüş parkuru işte. Neden hiç gelmedim ki” diye düşünmüş, bugün de oraya gitmeyi kafama koymuştum. Hem hava da güzel olacaktı. Sabah güneşli havayı görünce pek sevindim. Öğlen bir gibi çıkar yürürüm dedim. Gündelik rutinleri keyifle yerine getirdim. Biraz ev işi yapıp öyle çıkayım dedim, robot süpürgeyi çalıştırmaya gittim, bir de  baktım bozulmuş, çalışmıyor. Üstelik daha yeni de aldım sayılır, altı ay oldu, Daha önce de birkaç problem çıkarmıştı ama sonradan keyfi yerine girip çalışmıştı, bu sefer hiç çalışmadı. Epey de uğraştım, olmadı. Ürün aldığım siteye  talep formu yazdım en sonunda.Bütün bunlar olurken saat 2:00’ye geldi, üstelik daha hiçbir iş yapılmamıştı. İş başa düştü, yerleri süpürdüm sildim Ay koluma abanmayayım, dizime dikkat edeyim derken işkenceye döndü temizlik, sokağa çıkma  hevesim de kaç...
Devamı