Dün minibüsle Eyüp’e doğru giderken, Kağıthane Belediyesi’nin oradaki Yaşam Vadisi’ni görünce “On beş dakikalık yol evime. Hem yeşil, hem dere kenarı uzun bir yürüyüş parkuru işte. Neden hiç gelmedim ki” diye düşünmüş, bugün de oraya gitmeyi kafama koymuştum. Hem hava da güzel olacaktı. Sabah güneşli havayı görünce pek sevindim. Öğlen bir gibi çıkar yürürüm dedim. Gündelik rutinleri keyifle yerine getirdim. Biraz ev işi yapıp öyle çıkayım dedim, robot süpürgeyi çalıştırmaya gittim, bir de baktım bozulmuş, çalışmıyor. Üstelik daha yeni de aldım sayılır, altı ay oldu, Daha önce de birkaç problem çıkarmıştı ama sonradan keyfi yerine girip çalışmıştı, bu sefer hiç çalışmadı. Epey de uğraştım, olmadı. Ürün aldığım siteye talep formu yazdım en sonunda.Bütün bunlar olurken saat 2:00’ye geldi, üstelik daha hiçbir iş yapılmamıştı. İş başa düştü, yerleri süpürdüm sildim Ay koluma abanmayayım, dizime dikkat edeyim derken işkenceye döndü temizlik, sokağa çıkma hevesim de kaç...
Bu sabah aklımda bi şarkıyla uyanmadım. Çünkü sanırım hiç uyumadım. Bundan bile emin olamayacak kadar uykusuzum. Ne güzel akşam onlarda uyuyup sabah altı buçuklarda uyandığım günler olmuştu kimyasal en güzeliymiş lan diye diye yuttuğum hap sayesinde. Kafa düzelince bırakayım dedim, uykum da e ben de seni bırakırım dedi. Desin. İstediği kadar desin valla. Üç gün uykusuz kalayım, bak nasıl eşşek gibi dönecek, hatta şu an gözüm kapanmaya başladı bile, ona inat çay içiyorum hahayt :) Aslında gece üç dört gibi uyumuştum ama Loki hiç yapmadığı şekilde miyavladı, merdivenlerde in çık yaptı. Ay derdi ne bu çocuğun diye kalktım, derdi terasa çıkmakmış. Te Allam ya… Bazen ciddi ciddi düşünüyorum, bu kedi kendisinin kaplan, bizim de hala onun istediği gibi avlayabileceği primatlar olduğumuzu mu düşünüyor acaba? Geçti o günler yavrum, indik biz o ağaçtan. Bak yaş mama diye diye peşimde geziyorsun, n’aber? Neyse işte, baktım uyuyamıyorum kalktım, kahvemi sigaramı içtim, oyunumu oynadım. ...
Yorumlar
Yorum Gönder